De vraag en de aanpak
Rapporteren met betekenis
Binnen het NPLV verwacht het Rijk dat deelnemende gebieden jaarlijks verantwoorden over de voortgang van het programma. De kernvraag daarbij is niet alleen wat er is gebeurd, maar vooral hoe de ontwikkeling zich beweegt en wat dat zegt over de gekozen koers. Deze VRA is bedoeld om die beweging zichtbaar te maken: als een meetmoment in een langere gezamenlijke tocht, in lijn met de oproep van burgemeester Ahmed Marcouch om onderweg te blijven leren en bij te sturen waar nodig.
“Deze voortgangsrapportage markeert een begin. Geen eindpunt, maar een stap in een lange tocht. Laten we onderweg blijven leren, koers houden en elkaars moed versterken.”
— burgemeester Arnhem, Ahmed Marcouch
Om die vraag zorgvuldig te beantwoorden, nam Kevin de coördinerende rol op zich. Hij bracht uiteenlopende en vaak complexe projectinformatie samen en structureerde deze tot één samenhangend geheel. Daarbij stond niet het eindbeeld centraal, maar het ordenen, duiden en inzichtelijk maken van waar het programma staat, welke stappen zijn gezet en welke keuzes voorliggen.
Eén overzicht, tientallen projecten
Het programma draait inmiddels enkele jaren en voert in Arnhem-Oost een groot aantal projecten uit. Het programmabureau miste één overzicht waarin alle projecten samenkwamen. Daarom ontwikkelde Kevin een centraal projectenoverzicht dat projectleiders meerdere keren per jaar actualiseren. Dit overzicht vormt niet alleen een stevige basis voor de jaarlijkse voortgangsrapportage, maar maakt het ook mogelijk om te duiden waarom projecten succesvol zijn, bijgestuurd moeten worden of juist afgerond kunnen worden.
Van overlegdrukte naar structuur
Het programmabureau merkte dat het wekelijkse teamoverleg effectiever en meer gestructureerd kon. Kevin en Roos waren onderdeel van deze overleggen en konden daardoor vanuit eigen ervaring zien waar het vastliep: er was niet altijd voldoende overzicht op de planning en een agenda die soms alle kanten op ging. Daarom introduceerden zij een visuele overlegstructuur: een helder en overzichtelijk bord dat op locatie hangt en tijdens elk overleg centraal stond. Hierop staan de planning, bespreekpunten, acties en aandachtspunten.
Illustratie van het visuele overlegbord dat wordt gebruik bij het NPAO
Een strak proces voor een integrale aanvraag
Roos kreeg de opdracht om het voorbereidingsproces voor de SPUK‑aanvraag Kansrijke Wijk 2.0, een belangrijke financieringsbron, te coördineren. De vraag was om een samenhangende en realistische aanvraag op te stellen voor de jaren 2026–2028. De aanvraag moest zowel ambitieus zijn als inzicht geven hoe activiteiten in verschillende leefgebieden elkaar versterken. Roos zette vanaf het begin een strak proces neer met een duidelijke planning, structuur in de besluitvorming en een overzicht van wie welke inhoud moest leveren. Ze bracht partners, professionals én bewoners samen in interactieve opgavetafels, waardoor één gedragen richting ontstond voor alle vijf wijken in Arnhem-Oost.
Het resultaat
Een rapportage die vertelt én verheldert
Het traject resulteerde in een overzichtelijke voortgangsrapportage in de vorm van een boekje: de Voortgangsrapportage 2024. Deze vorm past bij Arnhem en bij de manier waarop het programma werkt: niet rapporteren om het rapporteren, maar een product maken dat uitnodigt om te lezen, te delen en te gebruiken als gespreksinstrument en zo het gesprek over voortgang, keuzes en samenhang ondersteunt. Met heldere beschrijvingen wordt de ontwikkeling van het programma inzichtelijk gemaakt, zonder de complexiteit uit het oog te verliezen. Daarmee vormt deze rapportage niet alleen een momentopname, maar ook een stevige basis voor de jaren die volgen. De rapportage is bedoeld voor het Rijk, bestuurders en samenwerkingspartners, maar ook voor bewoners. Juist daarom is gekozen voor een toegankelijke opzet en duidelijke taal, zodat een breder publiek kan begrijpen wat er gebeurt in de wijk en welke stappen samen worden gezet.
Het fundament onder de voortgang
Het ontwikkelde format heeft geleid tot één centraal document waarin alle projecten zijn opgenomen die binnen het programma zijn uitgevoerd of nog worden uitgevoerd. Het overzicht omvat inmiddels meer dan honderd projecten, geordend volgens de driehoek kind, gezin en buurt. Door dit overzicht periodiek te blijven actualiseren, beschikt het programmabureau over een consistent, actueel en goed bruikbaar instrument om grip te houden op de voortgang en samenhang binnen het programma.
Een visueel bord als gezamenlijke kapstok
Door verschillende elementen en agendapunten zichtbaar te maken op het bord, kreeg het team een vaste structuur en een duidelijk gesprekshouvast. De overleggen werden rustiger, concreter en beter afgestemd. Collega’s zagen sneller wat er speelde, wanneer zij moesten aanhaken en welke afhankelijkheden er waren. Het bord hing fysiek op kantoor en was continu zichtbaar. Het verdween niet in een map op SharePoint. Dat maakte het niet alleen praktischer, maar ook verbindend: iedereen keek naar hetzelfde overzicht en werkte vanuit dezelfde informatie.
Een aanvraag die staat als een huis
Het proces resulteerde in een gedragen en goed onderbouwde SPUK-aanvraag van €40 miljoen voor Arnhem Oost. De inhoud was scherp afgestemd en het proces verliep overzichtelijk en voorspelbaar. De uiteindelijke toekenning van de volledige aanvraag was een belangrijke mijlpaal voor het NPAO en maakt het mogelijk om de integrale beweging in de wijken de komende jaren verder te versterken.
Deze resultaten laten zien dat structuur daadwerkelijk beweging brengt. Wat begon als afzonderlijke opdrachten, groeide uit tot één gezamenlijke beweging binnen het NPAO. De combinatie van een heldere voortgangsrapportage, een compleet projectenoverzicht, een zichtbaar overlegbord en een strak SPUK-proces bleek geen doel op zich, maar het fundament waarop Arnhem-Oost kan versnellen.
Geleerde lessen
Coördineren onder druk: overzicht is alles
Kevin heeft geleerd om te coördineren binnen een team met veel verschillende taken en strakke deadlines, waarbij het efficiënt omgaan met de tijd en inzet van collega’s een belangrijke uitdaging vormde. Hij merkte dat juist die tijdsdruk het werk extra energie gaf: in korte tijd samen toewerken naar een eindproduct voelde als een gezamenlijke race en versterkte de trots op het eindresultaat. Daarnaast ontdekte hij hoe waardevol het is om grote hoeveelheden complexe informatie terug te brengen tot compacte en overzichtelijke documenten. Deze ervaring smaakt naar meer. Kevin zou deze manier van werken graag ook inzetten in andere steden, bijvoorbeeld in zijn eigen geliefde Rotterdam.
“Kevin heeft een bijzondere combinatie van rust en onrust. Aan de buitenkant straalt hij veel rust uit en is hij zichtbaar in control. In complexe situaties kan hij daardoor echt een baken van rust zijn binnen een team. Tegelijkertijd heb ik hem leren kennen als iemand die innerlijk een sterke, positieve onrust ervaart in zijn eigen ontwikkeling. Die ambitie en drang om stappen te zetten maken hem flexibel, scherp en voortdurend in beweging. Juist die combinatie van stabiliteit en ontwikkelgerichte onrust gaat hem nog heel ver brengen.”
– Monaïm Benrida, Directeur Nationaal Programma Arnhem-Oost
Structuur is belangrijk, ontmoeting is onmisbaar
Roos heeft geleerd hoe belangrijk het is om grote en integrale opgave als in Arnhem-Oost terug te brengen naar overzichtelijke stappen. Ze merkte ook dat structuur alleen niet genoeg is: echte vooruitgang ontstaat juist wanneer mensen en partners elkaar fysiek ontmoeten en er verbinding is.
“Je kunt deze opgaven niet oplossen achter een scherm of via documenten. Door mensen bij elkaar te brengen bij opgavetafels of gewoon op de werkvloer ontstonden zowel georganiseerde als spontane gesprekken die richting gaven en ideeën opleverden. En wat mij betreft vormen die momenten de basis voor de beweging die je nooit alleen voor elkaar krijgt”, aldus Roos.
“In haar periode bij het Nationaal Programma Arnhem-Oost als trainee liet Roos zien dat vertrouwen geen grote woorden nodig heeft, maar consistente daden. Met kennis, kalmte en structuur gaf zij richting aan haar werk en begeleidde zij bijeenkomsten met externen. Ze ontwikkelde zich merkbaar, bleef flexibel en een volwaardig lid van het team. Zij is een professional die een aanvulling is voor elk team en ook een fijn en warm mens om mee samen te werken.”
– Alesig Croes, Manager Programmabureau
Typisch Jong morgens
Wat deze opdracht typisch Jong Morgens maakt: “De ruimte die we kregen om ons binnen de opdracht te ontwikkelen. Door actief onderdelen op te pakken die aansloten bij onze interesses en ontwikkeldoelen, konden we niet alleen leveren wat nodig was, maar we ook bewust groeien in onze rol. Die combinatie van verantwoordelijkheid en ontwikkelruimte gaf vertrouwen en energie.”
Daarnaast is visueel werken sterk verankerd in het DNA van Jong Morgens. Ook binnen het NPAO bleek hoe effectief het is om informatie zichtbaar te maken, bijvoorbeeld met het overlegbord, maar ook in projectplannen en planningen. Tot slot kenmerkt Jong Morgens zich door de stevige projectbegeleiding die zij ontvangen. Dankzij de ondersteuning van een ervaren Morgens consultant werd de opdrachtgever ontzorgd op dat vlak, waardoor ruimte ontstond om zich te richten op inhoudelijke begeleiding.